براي اولين بار وجود اين گياه در سال 1911 در اروپا گزارش گرديد. مردم شمال آمريكا از زمانهاي دور از اين گياه در مواد غذايي ، نوشيدني و همچنين از گلهاي آن در تهيه سوپ استفاده ميكرده اند. این گیاه در فلور گیاهی ایران وجود نداشته و برای اولین بار توسط جناب آقای دکتر رضا امیدبیگی به کشور آورده شده و توسط شرکت دارویی زردبند نامگذاری و کشت گردیده است.
     اندام مورد استفاده این گیاه پيكر رويشي آن است که حاوي اسانس می باشد. اصلی ترین و بیشترین ترکیب اسانس این گیاه را  متيل كاويكول تشکیل داده و موجب گردیده که آق اوستا را به عنوان مخزن متیل کاویکول بدانند. ديگر اجزاي تشكيل دهنده اسانس نیز شامل ليمونن، 1و8 سینئول و گلوبولول میباشد.
     بعلت خاصيت ضد باكتريايي و ضد قارچي اسانس اين گياه در صنایع دارویی از آن در تهیه داروهايي براي معالجه بيماريهاي ريوي و سرفه استفاده ميشود.
      از مواد موثره این گیاه در صنایع غذایی به خصوص در نوشابه سازی و بستنی سازی استفاده های متنوع و فراوانی می شود. همچنین بعنوان طعم دهنده و نگهدارنده نیز کاربرد دارد.
 از اين گياه در صنايع آرايشي و بهداشتي در شامپوها بعنوان ماده ضد قارچ و باکتری استفاده می شود.