این مقاله در مجله علوم و فنون باغبانی ایران، جلد 1، شماره های 3و4، صفحه 178-167، سال 1379 به چاپ رسیده است.

چکیده:

     زعفران يكي از قديمی ترين گياهان ادويه اي و دارويي است. كلاله هاي اين گياه نه تنها در صنايع غذايي، شيريني پزي و نوشابه سازي مصرف ميشود بلكه خاصيت دارويي داشته و به عنوان اشتها آور، هضم كننده غذا و ضد درد نيز مورد استفاده قرار مي گيرد. زعفران در مناطق گرم و خشك و كويري ايران بخصوص در جنوب خراسان در سطوح وسيعي كشت ميشود. بخاطر بازدهي اقتصادي بسيار مناسب زعفران كشت آن در مناطق مختلف كشور در حال گسترش است و اخيراً شاهد اختصاص فزاينده زمین هاي وسيعي در نواحی شمال خراسان براي كشت زعفران هستيم. از آنجا كه اوضاع اقليمي محل رويش نقش عمده اي در باردهي (رشد، نمو، عملكرد، کمیت و كيفيت مواد موثره) گياهان دارويي دارد. هدف از انجام اين تحقيق كه با استفاده از آزمون t در دو منطقه فردوس (واقع در جنوب خراسان) و نيشابور ( در شمال خراسان) انجام گرفت بررسي تاثير شرايط مختلف منطقه كاشت بر باردهي زعفران بوده است. نتايج حاصل از اين تحقيق نشان مي دهد كه منطقه كاشت اثر معني داري بر باردهي زعفران داشته و عملكرد كمي و كيفي محصول زعفران ( به جز خاصيت عطر) منطقه نيشابور بيشتر و بهتر از زعفران هاي توليد شده در منطقه فردوس بوده است.